Onze zomer in Thailand was voornamelijk toegewijd aan het werk voor onze stichting Siam-Care. Toch kruipt het bloed waar het niet gaan kan en propten we uiteraard her en der wat vogelen in onze volle agenda. Op heel diverse locaties. Ondanks de regentijd, en de afwezigheid van wintergasten, is er ook in de zomer veel leuks te zien. Hier een verslag van wat we tegenkwamen, met een paar mooie highlights!
Bezochte locaties: Huai Kha Khaeng, Mae Wong, Mae Hong Son, Chae Son national park, Wat Pa Dok Daeng, Ao Phang Nga, Namtok Huai Yang national park, Kaeng Krachan national park
3 augustus: Huai Kha Khaeng
Tijdens onze eerste twee en halve week terug in Thailand, was ik nauwelijks in de natuur te vinden. Dit vanwege een drukke periode met een groep jonge vrijwilligers bij onze stichting Siam-Care, vooral in en rondom Mukdahan. Toen zij na een geslaagd bezoek vertrokken, hadden wij als gezin wat dagen vrij om uit te rusten en vakantie te vieren. Dat begon met een stop in een wildlife sanctuary ongeveer 4 uur vanaf Bangkok, genaamd Huai Kha Khaeng. Dit is onderdeel van het grotere ‘Western forest complex’, een van de grootste natuurgebieden van Zuidoost Azie.
Het deel van Huai Kha Khaeng dat je als gast mag bezoeken, bestaat vooral uit droog dipterocarp bos. Ideaal voor spechten, welke we dan ook veelvuldig zagen. We hadden een namiddag en een ochtend in het park, waarbij we het redelijk rustig aan deden, nog moe van de werkzaamheden hiervoor. Het openbare gedeelte bestaat uit een dirtroad van 10 kilometer, welke we steeds langzaam heen en weer reden, lekker lui vanuit de auto vogelen dus! In het verleden leverde dit ons ooit een luipaard op op deze plek. Aangezien dit de beste plek is in Thailand om wilde katten te zien (maar nog steeds extreem moeilijk!), was een ontmoeting met een kat ook dit keer onze hoop. Zoals verwacht, zagen we echter geen katachtigen, maar wel meerdere groepen olifanten (waarvan eentje iets te dichtbij!), wilde zwijnen, Bantengs (een wilde rundersoort) en Eld’s deer. Op vogelgebied sprongen soorten als White-bellied woodpecker, de kleurrijke Black-headed woodpecker en Changeable hawk eagle eruit. De volgende ochtend, vlak na ons vertrek uit het gebied, hoorden we dat een jonge tijger een ervaren ranger uit zijn hangmat had gegrepen en vervolgens gedood, precies toen wij ook in het park waren. Door dit nieuws verlieten we het park (welke per direct werd gesloten voor bezoekers) enigszins in mineur. Tijgeraanvallen zijn erg zeldzaam in Thailand, maar eens in de zoveel jaar, meestal gedwongen door ouderdom of slechte tanden, maakt een tijger de keuze om een mens als voedsel te beschouwen. Zeer verdrietig!
4+5 augustus: Mae Wong (Chong Yen)
Nadat we het in Huai Kha Khaeng nog rustig aan deden, schroefden we het vogeltempo in Mae Wong wat op. Dit was de enige locatie die we puur voor de vogels bezochten, en dus wilde ik de anderhalve dag in dit bergachtige nationale park goed benutten. Deze locatie was tevens de enige plek tijdens ons verblijf in Thailand waarbij we IN een nationaal park sliepen. In dit geval bij Chong Yen, een camping met bungalows midden in de bergen, gelegen rond de 1000 meter hoogte. Dit is de beste plek in Thailand om Rufous-necked hornbill te zien, maar daarmee hadden we deze trip geen succes. Ondanks dat er een fruitboom met vers fruit was, met een nieuwe hide eronder gebouwd waar we een paar uur in doorbrachten, kregen we de mega-mooie neushoornvogel niet onder ogen. Gelukkig werkten andere soorten wel mee. Zo waren mijn zoons blij met 2 hele benaderbare Red-headed trogons en groepjes White-necked laughingtrushes, welke nergens zo makkelijk te zien zijn als hier in Mae Wong. Zelf was ik erg in mijn nopjes met een close encounter met een Eyebrowed wren babbler, een schuwe soort welke ik nog nooit eerder op de foto kreeg (zie foto hieronder). Andere highlights waren bijvoorbeeld Clicking shrike-babbler, een mooi posererende Gold-throated barbet (zie foto hieronder), diverse soorten pitvipers (vooral tijdens onze avondwandeling) en Red-billed scimitar babbler, een soort die ik niet vaak zie.
7 augustus: Mae Hong Son (Mae Khatuan)
Na Mae Wong was het tijd voor mijn gezin, waarbij ik niet veel de natuur inging. Op wat momenten in de vroege ochtend na. Zo bezocht ik samen met mijn zoons, terwijl vrouw en dochter nog sliepen, een bergweg omringd door droog dipterocarp bos, op een minuut of 20 vanaf ons hotel. Vooral in de hoop de in Thailand zeer zeldzame Rufous-bellied woodpecker te zien. Nadat deze soort bijna 10 jaar niet gezien was in Thailand, is hij rondom dit gebied de afgelopen anderhalf jaar meermaals waargenomen door Thaise vrienden. Nadat we 6 andere soorten spechten zagen (of hoorden), liep ik na een ruim uur plots tegen mijn target aan: een Rufous-bellied woodpecker! Helaas was hij minder blij om mij te zien dan andersom en vloog hij er direct vandoor. Daarna kon ik hem (of haar, daarvoor zag ik de vogel niet lang genoeg) niet meer terugvinden. Een hele mooie nieuwe soort maar helaas geen bewijs… Soms is vogelen zo! Mooie soorten die beter meewerkten waren onder andere White-rumped falcon (mijn eerste foto’s van deze soort, zie hieronder!), de zeldzame White-browed fantail en bijvoorbeeld Burmese nuthatch en meerdere Collared falconets, een roofvogel met het formaat van een spreeuw. Allemaal specialisten van droger en heuvelachtig bos. Kortom: we hebben ons niet verveeld! Op de weg terug naar ons hotel maakten mijn zoons en ik een korte stop bij een trail richting een waterval. De weg bleek een grote modderbende, en ook nog eens megasmal, waardoor we bijna vast kwamen te zitten omdat de auto draaien bijna niet te doen was. We bezochten dit weggetje in de hoop Black-backed forktail te zien, een soort die mijn zoons nog nooit eerder zagen. Na een kwartiertje te hebben rondgelopen, wilden we opgeven en de auto instappen, toen ik ineens een bekend roepje hoorde: de forktail! Hij kwam in eerste instantie redelijk dichtbij op een rots zitten, voordat hij verdween verder de rivier op. Tevreden met deze lastig te vinden soort (ook pas mijn tweede ooit!), sloten we aan bij het ontbijt, aangezien vrouw en dochter inmiddels ook wakker waren. Geen slecht begin van de dag!
13 augustus: Chae son NP: Doi Mae Chaem Rai Suwan café
Vandaag sloten we onze tijd in het noorden van Thailand af en begonnen aan de lange rit richting Phang Nga provincie, waar onze stichting Siam-Care een kantoor heeft. Met nog 2 tussenstops in gedachte: namelijk een café hoog op Doi Saket (een berg in Chiang Mai en Lampang) waar de in Thailand enorm zeldzame Chestnut-bellied nuthatch onlangs herhaaldelijk was gezien. De weg naar dit café toe was stijl en smal, maar liep door geweldig mooi bos. Het café bleek bij aankomst helaas dicht, maar het bospaadje erachter konden we wel ‘gewoon’ op. Terwijl we de Nuthatch uiteindelijk niet konden vinden, zagen we wel een Green cochoa, de eerste voor de provincie Lampang en een lastig te vinden soort. Nadat we hem eerst alleen hoorden (een karakteristieke fluittoon), vloog hij een kwartiertje later ineens voorbij. Een hele fijne verrassing, van deze soort die over het algemeen makkelijker te zien is in de regentijd. Verder genoten mijn zoons van een hele nieuwsgierige Hill prinia en wat kleinere, algemenere soorten. De andere tussenstop was weer een andere bergketen waar de afgelopen jaren af en toe de ook zeer zeldzame Black-tailed crake werd waargenomen. In het verleden was er een individu op Doi Inthanon welke erg van meelwormen hield, waardoor veel vogelaars hem daar van hun lijstje konden strepen, maar deze vogel is al jaren niet meer gezien. De crake, welke alleen op grotere hoogte voorkomt, liet zich bij mijn tussenstop vandaag 2 keer kortstondig horen, maar kwam nooit tevoorschijn. Dus een ‘heard only’ op mijn lijstje. Al met al 2 leuke tussenstops met maar matig success. Wel genoten we enorm van de afgelopen bergketens, welke beide spectaculair waren!
17 augustus: Wat Pa Dok Daeng
Inmiddels waren we in het zuiden van Thailand aangekomen, om daar met ons lokale team nieuwe families in ons hulpprogramma te bezoeken. In een namiddag, na werk, besloot ik een kort bezoekje te brengen aan een lokaal tempelcomplex welke omringt is door laagland regenwoud. Ik kom hier regelmatig, aangezien het vlak bij ons kantoor ligt, en zag hier al veel mooie soorten. Vandaag was het relatief rustig, tot er op eens een prachtig mannetje Banded kingfisher voor me kwam zitten. Hoe vaak ik deze ook zie, hij verveelt nooit! Verder vermaakte ik me met Grey-rumped en Whiskered treeswift die luchtacrobatiek uithaalden, en wat algemene sunbird en bulbuls.
19 augustus: Ao Phang Nga
Helaas waren onze beide Siam-Care collega’s niet zo fit, en dus besloten we om een middagje wat anders te doen. Met mijn hele gezin bezochten we de mangroven van Ao Phang Nga, waar we zeer regelmatig komen. Veel toeristen kennen deze spot alleen als de plek waar ze op de boot stappen om de prachtige baai van Phang Nga, met het beroemde James Bond eiland, te bezoeken. Wij blijven echter altijd aan land, om in de mangroven te speuren naar mangrove-specialisten die je in Thailand elders bijna niet ziet. Een grote lijst soorten mag je hier niet verwachten, maar de soorten die we zien, zijn bijna nergens anders te vinden. Ook vandaag was het interessant. De eerste soort die we zagen was een Ruddy kingfisher, waarna er een stukje verder ineens een slapende Buffy fish owl in de mangroven werd gespot door mijn zoon. Uilen overdag is altijd een bonus en dus genoten we vol op. De rest van ons korte bezoek vulde zich met een jagende Brown-winged kingfisher, een paartje Black-and-red broadbills en een nieuwe soort voor mijn provincielijst: de alleen in zuidelijk Thailand te vinden Brown-streaked flycatcher. We sloten af met pizza bij ons vaste restaurant en namen bij terugkomst in het hotel een frisse duik!
23 augustus: Namtok Huai Yang NP
Na een paar dagen met ons team (gelukkig weer aan de beterende hand, op een zwangere en kotsmisselijke collega na) reden wij langzaam weer richting Bangkok. Aangezien mijn oudste zoon op 22 augustus jarig is (alweer 16 jaar oud!) besloten we om 2 nachten aan het strand van Baankrood te verblijven. We komen hier graag, vanwege de combinatie van een betaalbaar hotel en een rustig, lokaal strand. En het is ook niet vervelend dat er op een half uurtje rijden een geweldige trail ligt, die ik tijdens covid samen met een vriend een soort van per toeval ontdekten. Hier zagen we tijdens eerdere bezoeken veel soorten waarvan niet bekend was dat ze zo noordelijk voorkwamen, zoals Maroon woodpecker, Red-eyed en Hairy-backed bulbul en bijvoorbeeld Lesser green leafbird, Chestnut-winged babbler en Sooty barbet. Welke tijd van het jaar ik deze trail ook bezoek, ik zie bijna altijl wel iets nieuws. En ook vandaag was het een topochtend. Alleen mijn oudste zoon Sven ging mee en samen zagen we ruim 60 soorten in 4 uur tijd, wat echt goed is voor een dag in de zomer, zonder de aanwezigheid van wintergasten. Het absolute hoogtepunt van een Maroon-breasted philentoma, welke ik al op mijn vizier had. Ik dacht hem vandaag te gaan missen, maar op de terugweg hoorde ik ineens zijn kenmerkende roep. Een paartje liet zich vervolgens mooi zien, voordat de regen losbarste. Zeiknat en met een aantal bloedzuigers op onze benen en buiken, kwamen we toch zeer tevreden bij de auto aan.
25 augustus: Kaeng Krachan NP
Onze laatste stop terug naar Bangkok was in wellicht het bekendste nationale park van Thailand en tevens deel van de werelderfgoedlijst van Unesco: Kaeng Krachan. Onze kinderen komen hier al van kleins af aan dus het voelt altijd als een thuiswedstrijd. We hadden niet enorm veel tijd, dus brachten alleen een ochtendbezoek aan het park. Gezien de tijd van het jaar mocht worden verwacht dat het vrij rustig zou zijn, en dat was dan ook het geval. Toch vermaakten we ons prima met soorten als Great slaty woodpecker (de grootste specht ter wereld), Black-and-red broadbill en Raffles malkoha, maar ook andere diersoorten als White-lipped pitviper, een zeer kleurrijke Lanternbug (Saiva gemmate, zie foto hieronder), meerdere groepen Dusky langurs en een overstekende Crab-eating mongoose.
Hier is een compleet overzicht van welke plekken we deze zomer bezochten en welke soorten we zagen.
Hier lees je meer tripverslagen.
Wil je zelf eens met mij (een een ervaren Thaise gids) mee op vogelreis? 2027 zit al helemaal vol, maar in januari 2028 zijn nog voldoende plekken! Ontdek hier meer
Geef een reactie