Bezochte locaties: Manado, Tangkoko, Gardenia country Inn, Bogani Nani Wartabone, Lake Linow, Gunung Mahawu, Mount Tumpa forest park
Technisch gezien is dit geen Thaise vogelreis, maar aangezien het wel om Zuidoost Azie gaat, delen we graag hoe deze mooie vogeltrip verliep. En delen we een compleet overzicht van de soorten die we zagen en hoorden.
Natuurlijk kom ik nog steeds met heel veel liefde in de natuur in Thailand, het is en blijft mijn vogelthuis. Maar aangezien ik zelf niet veel nieuws meer zie in het land van de glimlach, probeer ik af en toe in de regio andere landen aan te doen. Sulawesi stond al langer op mijn lijstje, gezien de grote hoeveelheid endemen op het eiland. En het feit dat het aan de andere kant van de Wallace-lijn ligt, wat betekent dat er compleet andere vogel- en dierensoorten voorkomen dan in Thailand. Samen met mijn zoons Sven en Levi brachten we begin juli 9 dagen door in het noorden van dit Indonesische eiland, grotendeels met een gids. We vlogen vanaf Bangkok via Singapore naar Manado, met de low budget airline van Singapore airlines: Scoot. Dit beviel prima. Hier is ons verslag.
11 juli: ongepland extraatje
Op 10 juli kwamen we aan in Manado, de regiohoofdstad, omgeven door vulkanen en zwarte stranden. Al snel merkten we hoe hartelijk de locals zijn: iedereen groette ons uitgebreid en wilde weten waar we vandaan kwamen. Of wilde op de foto. Het was snel duidelijk dat hier niet veel andere toeristen komen. Tijdens onze reis zagen we alleen blanke bezoekers in Tangkoko, verder eigenlijk nergens. Overigens hadden we in Manado direct een extra taak gekregen. Helaas was ik zo dom geweest om onze camerabatterijen in mijn koffer (ruimbagage) te stoppen en waren deze verwijderd door de airline. Hierdoor moesten we met spoed op zoek naar batterijen voor onze Canon R5 en R6 mark ii. Dit bleek geen sinecure in deze gezellige stad, maar na 3 uur zoeken vonden we in de IT-center tot onze opluchting een klein winkeltje die een paar batterijen had liggen. Dit winkelcentrum lag vrijwel aan het strand, waar we tijdens een wandelingetje werden aangesproken door een tourbedrijf die snorkeltrips naar het nabijgelegen Bunaken organiseert. Verrast door de lage prijs besloten we een snorkeltrip te maken naar de wereldberoemde duik- en snorkellocatie. Dit lag niet in onze planning maar bleek een goede keuze want het koraal was geweldig mooi. We zagen tientallen zeeschildpadden en tijdens de uitgebreide lunchpauze, verkenden we de vogels op dit mooie eiland. We zagen onze eerste Sacred kingfisher, een zeer vocale Sulawesi brush cuckoo en wat algemenere soorten. Altijd leuk om vogels te zien op een niet geplande vogeldag! Na een ruige boottocht terug naar Manado, pakten we een taxi naar een hotel dat vlak buiten de stad ligt, het Grand Luley resort. Want ondanks dat we niet van plan waren om de natuur in te gaan vandaag, begon het toch te kriebelen. Toen we de taxi uitstapten (tip: gebruik de app ‘InDrive’ voor hele goedkope ritjes), werden we direct begroet door 2 Banded rails (zie foto hieronder), welke aangenaam algemeen bleken op Sulawesi. Een wandeling rond het hotel leverde diverse leuke soorten op, waarbij Pied cuckooshrike, Sulawesi pygmy woodpecker (zie foto hieronder) en onze tweede (en laatste voor de reis) Sacred kingfisher highlights waren. De gewenste Great-billed kingfisher konden we helaas niet vinden, maar dat kwam later tijdens deze reis nog goed.
12 juli: op weg naar Tangkoko, met harde wind
Vandaag werden om 5:30 opgehaald door onze gids Adam (enorme aanrader) met chauffeur Coco en begonnen we aan de rit richting het beroemde Tangkoko. Normaliter vogel ik liever zonder gids, maar aangezien Sulawesi compleet onbekend is voor ons, en een gids verplicht is in Tangkoko, maakten wij gebruik van Adam. Samen maakten we in de ochtend allereerst een tussenstop bij een viewpoint genaamd Batuangas, waar helaas veel wind stond. Hierdoor was het er rustiger dan normaal (volgens de gids), maar toch zagen we wat interesse dingen. Zoals onze enige White-necked mynas, die heel mooi op maar op flinke afstand in een boomtop zat, samen met Grey-cheeked green pigeon. Een groepje Grosbeaks starlings foerageerde voor ons hoog in een boom, ook endeem en dus nieuw voor ons. De volgende stop was enigszins frustrerend omdat de targetsoort (Sulawesi dwarf kingfisher) wel werd gevonden maar steeds opvloog. Dus lieten we deze na 2 uur heen en weer rennen maar los. In de middag brachten we ons eerste bezoek aan Tangkoko waarbij ik me een kind de snoepwinkel voelde. Tangkoko ligt in een van de laatste grote stukken laaglandregenwoud van Noord-Sulawesi. Het bos is dichtbegroeid, met hoge bomen, maar met een redelijk open karakter. Ideaal om te vogelen dus. Vrijwel alle soorten die we deze middag in het park zagen waren endemen en dus nieuw voor ons en dus genoten we volop. Highlight was een enorm benaderbare Lilac kingfisher (zie foto hieronder), een van de vele endemische ijsvogelsoorten van Sulawesi. Ook genoten we van Yellow-breasted racket-tail, Yellow-billed malkoha, en de tweede (en laatste) spechtensoort van Sulawesi: Ashy woodpecker (zie foto hieronder). Rondom schemering deden we een korte maar succesvolle poging Ochre-bellied boobook en Sulawesi scops owl te zien, alvorens we genoten van het heerlijke dinner bij onze accommodatie. Het eten was een aangename verrassing voor ons drieen, nadat we vorig jaar op Borneo de lokale keuken wat tegen vonden vallen. Ook de kamer was bovenverwachting prettig. De totale prijs voor de reis was zo laag, dat we bang waren dat de kamers en het eten erg simpel zouden zijn, maar dit viel dus enorm mee.
13 juli: hele dag Tangkoko
Dit was de dag waar ik vooraf wellicht het meeste naar het uitgekeken. Tangkoko is wereldberoemd, en niet alleen vanwege de vogels. Hier komen namelijk zoogdieren die alleen aan de oostkant van de Wallace-lijn bestaan. Denk aan de ernstig bedreigde Celebs Crested Macaque, een opvallende zwarte aap welke nergens anders ter wereld is te vinden. Ook de kleine Sulawesi (Spectral) Tarsier is bijzonder; dit nachtdiertje behoort tot de kleinste primaten ter wereld en heeft enorme ogen (zie foto hieronder) die perfect zijn aangepast aan het nachtelijke leven. Beide soorten zagen wij meermaals vandaag. Ook kwamen we meerdere Sulawesi Bear Cuscusses tegen, onze allereerste marsupial (buideldier). En dan de vogels… met 24 waargenomen soorten bouwden we geen enorme lijst op. Een heel stuk kleiner dan tijdens een gemiddelde dag in een nationaal park in Thailand. Maar het gaat om de kwaliteit van de soorten! Vrijwel alles was nieuw voor ons en dus was het wederom enorm genieten. We begonnen met een Sulawesi Goshawk die voor onze ogen een op Sulawesi zeldzame Slaty-legged crake van de grond plukte (zie foto hieronder), welke later gehavend wist te ontsnappen. Daarna volgden de hoogtepunten zich snel na elkaar op. Zo zagen we een mannetje en een vrouwtje Green-backed kingfisher, een veel benaderbaardere Sulawesi dwarf kingfisher, en de door mijn zoons felbegeerde Knobbed hornbills. Zelf was ik erg blij met geweldige views van een hele rustige Red-backed thrush, een schuwe Spot-tailed sparrowhawk en 2 groepjes Sulawesi megapodes (een nieuwe familie voor mij!). Duiven stonden ook op het programma, waarbij highlights Sultan’s cuckoo-dove en White-faced cuckoo-dove waren. De zoektocht naar Sulawesi nightjar bleek een te grote uitdaging, maar dat kwam later nog goed.
14 juli: lange rit naar Bogani Nani
Aangezien we de meeste doelsoorten in Tangkoko gister al hadden gezien, besloten we vandaag op tijd in westelijke richting te rijden, richting Bogani Nani Wartabone. Maar niet voordat we in de vroege ochtend een boottocht maakten op zoek naar onze een-na-laatste nog missende endemische ijsvogelsoort: de Great-billed kingfisher. Hiervoor stapten we al om 5:45 vanaf het zwarte zand in een klein bootje. Eenmaal aangekomen bij de mangroven, spotte ik al snel 2 kingfishers, tot onze blijdschap want target in de pocket! Nog mooier werd het toen er onverwacht 3 Channel-billed cuckoos overvlogen, een enorme koekoekssoort die we graag hoopten te zien en hierna niet meer tegenkwamen. Na 2 uur stapten we in de auto en maakten we een korte tussenstop bij hetzelfde viewpoint als 2 dagen geleden, met ditmaal iets minder winderige omstandigheden. Dat resulteerde in een vrouwtje Knobbed hornbill die zich geweldig liet aanschouwen (zie foto hieronder), net als 2 Purple-winged rollers. De volgende stop was voor lunch, maar niet op een willekeurig gekozen plek. We besloten te eten bij Gardenia Country Inn, wat tegenwoordig dé plek is om Sulawesi myzomela te zien. Deze kleurrijke, endemische soort lijkt door zijn kleine formaat, lange gebogen snavel en manier van foerageren sterk op een sunbird, maar is dat niet: hij behoort tot de honeyeaters, een geheel andere vogelfamilie welke nieuw is voor ons. Na eventjes zoeken zagen we uiteindelijk meerdere vogels van heel dichtbij, waarbij we onder de indruk waren van hoe knalrood ze zijn. Andere leuke soorten in de mooie bloementuin waren een mannetje Sulawesi pygmy woodpecker en Black-crowned white-eye. Na de lekkere lunch reden we de laatste 4 uur van de rit, waarbij we onderweg soorten als Pied stilt en Wandering whistling duck op onze life-list mochten zetten. Het vogelen was bijna voorbij, op een korte stop midden in het stadje Kotamabagu na. Hier deden we een poging om Sulawesi masked owl te zien, wat goed lukte, getuige de foto hieronder.
15 juli: weer een droomsoort erbij
Een belangrijke reden dat ik graag naar Sulawesi wilde, was een bijzondere vogelsoort: de Maleo. Dit is een van de meest bijzondere vogels van Sulawesi en komt nergens anders ter wereld voor. Wat hem extra bijzonder maakt, naast zijn mooie uiterlijk, is zijn unieke broedgedrag: in plaats van zijn eieren zelf uit te broeden, begraaft het vrouwtje ze diep in warme vulkanische grond of heet zand, waar de natuurlijke warmte het ei uitbroedt. Een jonge Maleo komt volledig zelfstandig uit de grond en moet vanaf dat moment meteen voor zichzelf zorgen. Vandaag bezochten wij een speciale schuilhut, waar Maleos regelmatig eieren komen leggen. Vandaag was dat ook het geval en zagen we ongeveer 15 vogels recht voor de hut, waarbij we hun bijzondere broedgedrag mochten aanschouwen. Ook mochten mijn zoons na afloop een pasgeboren Maleo-chick vrijlaten, wat een bijzondere ervaring was! Na afloop maakten we een wandeling rondom de hatchery, waar het mooie bos nog wat leuke soorten voor ons in petto had. Zo zagen we onze eerste White-rumped triller, een paartje Black-naped fruit-doves (vrij algemeen, maar zo mooi!), een jonge Sulawesi pitta en de voor ons nieuwe Ivory-backed swallows, wederom een endeem van Sulawesi. De middag wandelen we een flink stuk door een ander stuk regenwoud, maar hier was het extreem stil. Op wat voorbij vliegende Knobbed hornbills en een enkele Black sunbird, zagen we in ruim 3 uur lopen vrijwel niets. Door de goede ochtend, hadden we toch een zeer tevreden gevoel over vandaag!
16 juli: wederom een topdag!
Na de zeer stille middag, waren we benieuwd wat de ochtend van vandaag zou brengen, in min of meer hetzelfde gebied als gister. De start was wederom erg rustig, en ik begon hem al een beetje te knijpen wat betreft vandaag. Gelukkig zat ik er behoorlijk naast. Het eerste half uur zagen we bijna niets. Maar toen begon het langzaam op gang te komen. Eerst vond ik een paartje Fiery-browed myna’s, een endeem welke ik erg graag wilde zien maar niet meer op had gerekend. Terwijl we een goede hoek zochten om deze goed te kunnen zien, joeg een paartje Oriental hobby’s rondom ons op libelles, later aangevuld door een Black eagle en een Rufous-bellied eagle. En zelfs nog een groepje Purple needletails, weer een nieuwe endeem op ons lijstje. Maar het beste moest nog komen. Nadat we eerst de zeer kleurrijke Ornate lorikeet mooi konden aanschouwen, zag ik ineens mijn hoofdtarget van vandaag voorbij vliegen: een Purple-bearded bee-eater. Deze soort is niet makkelijk in deze omgeving (schijnbaar beter te doen in Lore Lindu, maar daar kwamen we niet tijdens deze trip) en dus waren we allemaal in extase. Qua uiterlijk lijkt deze soort heel veel op de voor ons bekende Red-bearded en Blue-bearded bee eaters, maar de call is compleet anders. Waar de zojuist genoemde soorten een harde, opvallende roep hebben, klinkt de Purple-bearded bee eater meer als een leaf-warblers, heel apart! In een half uur tijd, liet het paartje bee-eaters zich een paar keer mooi zien (zie foto hieronder). Tussendoor vloog er nog een groepje White-bellied imperial pigeons voorbij, wederom een nieuwe soort voor onze triplijst. Kortom: een fijne ochtend! Na deze uitgebreide stop, met ontbijt vanuit de auto, reden we richting Gunung Mahawu, waar we morgen gaan vogelen. Een stop voor lunch, bij Lake Linow, tikten we wat nieuwe soorten, zoals Australian swamphen en Sunda teal. Niet echt spannende soorten, maar toch mooi meegenomen! Omdat we op tijd bij ons hotel waren, besloten we voor het donker alvast eventjes Gunung Mahawu op te gaan. En de eerste beste soort die we daar tegenkwamen, was gelijk de beste: de zeer gewilde Scaly kingfisher, waarmee we alle endemische ijsvogels van Sulawesi in de tas hadden! Een vrouwtje speelde een tijdje verstoppertje maar liet zich uiteindelijk geweldig mooi zien (zie foto hieronder). Dit is wellicht de moeilijkste van de ijsvogels op het eiland, dus deze proefde erg zoet. We hadden zelfs nog even tijd voor een korte stop bij een lokale hide, waar Sulawesi pitta nog wel eens voorbij komt. We begrepen van een andere vogelaar dat hij 6 uur had moeten wachten, maar wij zagen hem binnen 10 minuten, samen met de eveneens nieuwe Sulawesi blue flycatcher. Wederom een hele efficiente dag met mooie nieuwe soorten. Met als afsluiter een korte sessie in het donker om Speckled boobook te vinden, wat al snel lukte. Als bonus liet Sulawesi nightjar zich nu wel mooi zien, en fotograferen!
17 juli: alweer de laatste dag
Vandaag alweer de laatste volledige vogeldag. Althans: dat dachten we. Tot onze verbazing had de gids maar tijd tot 11 uur in de ochtend, waardoor we maar een paar uurtjes hadden om op Gunung Mahawu te zoeken naar onze overgebleven targets. Toch bleek dat achteraf niet zo’n probleem, omdat het rond 9:30 warmer en dus rustiger werd. Om 6:30 stonden op de berg, met als voornaamste target de zeer kleurrijke Superb fruit dove. Hier kunnen we kort over zijn: deze schuwe vogel zagen we fantastisch mooi. Eerst hoog in een fruitboom, waar we al heel blij mee waren. Dat er een minuut of 20 later ineens eentje op eye-level kwam zitten, maakte de vreugde compleet. Wat een mooi beest! De ochtend werd gecompleteerd door nieuwe soorten als Isabelline bush-hen, Sulphur-vented whistler en de laatste endemische flowerpecker die we nog ‘moesten’, Crimson-crowned flowerpecker. Ook vonden we vrij plots ook nog een mannetje Scaly kingfisher, welke eerst hoog maar later toch nog heel mooi vrij kwam te zitten. Vlak voor de lunch namen we afscheid van onze gids en chaffeur, die rond 1 uur weer een nieuwe gast van het vliegveld haalden. Wij besloten om nog even door te gaan en in de namiddag, toen de warmte wat minder werd, Mount Tumpa forest park te bezoeken. Met niet echt specifieke targets, maar in de hoop nog wat mooie dingen mee te pakken. Mooiste soort die we hier zagen was een mannetje Black-naped fruitdove, welke zich veel beter liet zien dan de eerdere individuen tijdens de reis. Wat een topafsluiter!
Hier lees en zie je welke soorten we in totaal hebben waargenomen. Met 128 soorten, waarvan veel endemen en lifers, waren we erg tevreden.
Wil je een keertje met mij (en een Thaise gids) de natuur in, in Thailand? Er zijn nog plekken voor de reis van maart 2027 en januari 2028, ontdek hier snel meer.
Geef een reactie