Bezochte locaties: Suan Rotfai (Bangkok), Wat Phra Phuttabat Noi, Khao Yai, Doi Inthanon, Ban Thi rijstvelden, Mae Taeng, Fang, Doi Angkhan, Doi Lang west, Doi Pha Hom Pok summit trail, Khok Kham, Pak Thale, Laem Pak Bia, Kaeng Krachan national park + hutten
Onze reisleider Jan-Peter en gids Ingkayut zijn samen met 6 Belgen en 3 Nederlanders op zoek gegaan naar de mooiste vogels in het land van de glimlach. Hier lees je hoe het hen is vergaan. En delen we een compleet overzicht van de soorten die we zagen en hoorden.
Zelf in 2027 mee op deze reis? Er zijn nog plekken, ontdek hier meer
11 januari: ontspannen begin
Morgenochtend begint het programma pas officieel, maar omdat het zulk aangenaam weer is (lees: voor Thaise begrippen lekker koel), en alle deelnemers al vroeg vandaag arriveerden (of sommigen zelfs al een paar dagen geleden), besloot ik een introductie-wandeling aan te bieden in een lokaal stadspark. Het verkeer viel mee, en daardoor konden we mooi op tijd aan onze wandeling beginnen. In Suan Rotfai wel te verstaan, een park waar ik zelf graag kom en regelmatig leuke soorten worden gezien. Ook vandaag werkten de vogels redelijk mee. Het begon met algemene soorten als Black-collared starling en Brown-throated sunbird, maar al snel werd het interessanter. Een groep fotografen trok onze aandacht en dat leverde wat mooie soorten op. Er was voortdurend activiteit (zou het door de fotograferen neergelegde voedsel daar iets mee te maken hebben gehad?) van meerdere Indochinese rollers, een paar Little herons (voorheen Striated heron) en 3 soorten ijsvogels: Black-capped, Stork-billed en White-throated kingfisher. Deze vlogen voortdurend voor ons langs, waarbij iedereen zijn actiefoto-skills goed kon oefenen. Op dezelfde plek vonden we een nest waar een paartje Ornate sunbirds hun kleintjes voedde, wat ook goed in de smaak viel. Na een korte zoektocht konden we even later ook de Spotted owlet (zie foto hieronder) op ons lijstje zetten, die met 3 vogels sterk ons vanuit hoog in de boom bekeken. Ten slotte liepen we langs een boom waarvan ik wist dat hij vers fruit bevatte en na even wachten leverde dat kleurrijke soorten als Pink-necked green pigeon, Thick-billed green pigeon (weinig algemeen in Bangkok, mijn persoonlijke eerste voor de stad!) en Black-naped oriole op. Sommige zaten dan wel wat hoger in de boom, maar ze lieten zich redelijk goed zien. Kortom: het was een leuke middag. Vlak bij de auto konden we dankzij een deelnemer – die gister al in hetzelfde park was – ook nog een goed verstopte Collared scops owl toevoegen aan onze lijst. Met 40 soorten in de tas gingen we lekker aan het dinner. Dit smaakt naar meer, op naar morgen!
12 januari: alle targets gevonden!
Vandaag de eerste officiële vogeldag van de reis. Eentje met 2 voorname targets en ook vooral veel kilometers in de auto. Om 7:30, na het ontbijtbuffet in hotel te hebben genuttigd, reden we richting noordelijke richting. Met eerst een stop bij een tempel waar duizenden, zo niet tienduizenden Lyle’s flying foxes samen roosten. Na een minuut of 15 hiervan te hebben genoten, reden we richting de beste plek in Thailand om de endemische Rufous limestone babbler te vinden. Meestal lukt het me wel om deze te vinden, maar niet altijd. Blijft dus spannend. Vandaag vonden we al na 5 minuten rondlopen op dit tempelcomplex omgeven door kalksteenrotsen direct al de eerste 2 babblers. Best dichtbij, maar ook vooral goed verstopt. De 20 minuten hierna zagen we de vogels wel voortdurend, maar vooral wat hoger op de rotsen. Gelukkig toonde 1 individu net toen we weg wilden lopen zich ineens uitzonderlijk goed. Hij kwam meermaals recht voor ons zitten, op nog geen 2 meter afstand. Kortom: een zeer geslaagde stop. Na de lunch bezochten we de beste plek in Thailand om de nationale vogel van het land te zien: de Siamese fireback. Aangezien we vroeg op de locatie arriveerden, maakten we eerst nog een korte wandeling in droog dypterocarp-bos, op zoek naar de in Thailand weinig algemene Brown prinia. Deze vonden we al snel, maar echt dichtbij wilde de vogel niet komen. Door de scope konden we hem wel mooi bekijken. Ondertussen genoten we van een paartje Greater flamebacks, een schattig groepje Small minivets en wat Velvet-fronted nuthatches. Een leuke verrassing was de in Thailand sterk-afgenomen Yellow-eyed babbler, die ineens even kwam buurten en zich mooi liet bekijken. Rond 16:00 gingen we wat verder het park in, richting het evergreen bos, waar we de Siamese fireback hoopten te zien. Al best snel zagen we 2 vrouwtjes, maar het mannetje (die toch echt het mooiste is) liet het nog even afweten. We hadden vervolgens al weer even gelopen toen onze chauffeur belde en meldde dat hij een groepje mannetjes had gevonden. Na een snelle wandeling terug konden we de groep met 8(!) mannetjes nog net het bos in zien verdwijnen. Target in de pocket maar jammer dat we er zo kort van konden genieten. Toen we terug bij de auto waren, besloot ik toch nog 1 keer het bosweggetje in te rijden, in de hoop op een betere ontmoeting. En gelukkig vonden we toen nog een groepje. Nu kon iedereen uitgebreid genieten van deze mooie vogel, die elders in Thailand (en de wereld) lastig te vinden is. Een dag die precies zo liep als gehoopt: niet veel soorten, wel een paar bijzondere! Morgen de jungle in!
13 januari: 66 soorten erbij!
Vandaag hadden we de gehele dag om in Khao Yai national park door te brengen, wellicht het bekendste (en drukste!) park van Thailand. Als eerste reden we naar het hoogste punt om daar Red-headed trogon te zoeken. We hoorden hem, maar konden hem helaas niet zien. Black Eagle was wel een mooie verrassing, en soorten Black-throated laughingtrush en Common green magpie lieten zich eventjes zien. De groep genoot ook van een groepje Moustached barbets die lang voor ons bleven zitten. Deze soort komt in Thailand voor in Khao Yai en omgeving voor en zullen we verder niet meer zien. Tijdens de ochtend bezochten we verder 2 campings, met leuke soorten als Rosy minivet, Orange-headed thrush en de endemische Cambodian flowerpecker als resultaat. Later tijdens de lunch werden we verrast door een groepje Oriental pied hornbills die recht voor ons begon te eten, tot genoegen van de groep. Na de lunch deden we nog een poging voor Red-headed trogon, met dit keer meer succes. Na even zoeken, zag ik ineens een mannetje wegvliegen naast het pad. Een korte zoektocht leidde tot geweldige views van het mannetje (zie foto hieronder), en wat kortere views van een schuchter vrouwtje. De groep benoemde dit later vandaag unaniem tot vogel van de dag. Later in de middag hebben we een ruim half uur gewacht bij een fruitboom waar Wreathed hornbill regelmatig komt buurten, maar hiervoor bleken we een uurtje te laat. Gelukkig was de dag nog niet voorbij. Tijdens een korte wandeling bij de Haew Narok waterval hoorden we vlakbij het pad 2 Eared pitta’s roepen. Helaas lieten ze zich niet zien, in tegenstelling tot bijvoorbeeld een paartje Van Hasselt’s sunbirds. Vlak voor we de auto instapten, terwijl we een groepje Hill myna’s bekeken, spotten we ineens een gewilde Dusky broadbill hoog in de boom. Na wat tape lieten 4 vogels zich mooi zien, wat een topafsluiter was van de dag. Het dinner smaakte hierdoor extra zoet.
14 januari: reisdag met korte vogelmomenten
Vandaag stond er niet zoveel vogelen op het programma, gezien we in de ochtend van Bangkok naar Chiang Mai vlogen. Alhoewel de deelnemers zelfs in hartje Bangkok tijdens het ontbijt nog soorten als White-breasted waterhen en White-throated kingfisher voor zich zagen zitten. Hoe dan ook: we vlogen naar Noord-Thailand. Daar aangekomen was het plan om kort te stoppen bij een plek waar Indian thick-knee soms wordt gezien. Dit werd een iets langere stop, omdat we naast de gehoopte thick-knees, ook verschillende Savanna nightjars en 1 Indian nightjar tegenkwamen. Zoals gebruikelijk voor deze soort waren ze moeilijk te spotten, zelfs als we zagen waar ze ongeveer geland waren. Het werd een warme wandeling, met ook nog ontmoetingen met bijvoorbeeld Yellow-streaked warbler en Purple sunbird. Na een korte stop bij de supermarkt om extra ontbijt in te slaan, stopten we lager op de berg Doi Inthanon, waar we de komende 2 dagen doorbrengen. Hier vonden we hoog in een boom, met sterk tegenlicht een individuele Collared falconet. Dit schattige valkje is net zo groot als een spreeuw en liet zich even door de scope bewonderen. We hoorden vervolgens 2 mooie soorten, maar allebei erg ver weg en zonder reactie op tape: White-headed woodpecker en White-rumped falconet. Kortom: de stop leverde niet zoveel op. Na een dinner vlakbij de accommodatie konden we mooi op tijd naar bed, om morgen de wekker weer om 5 uur te zetten!
15 januari: het letterlijke hoogtepunt van Thailand
Vroeg uit de veren vandaag, aangezien we met het eerste licht bij een stake out wilden zijn voor Speckled wood pigeon, een duif die je in Thailand alleen hier op Doi Inthanon kunt zien. Eenmaal aangekomen bij de roost, duurde het een minuut of 5 voor we de duiven zagen vliegen en zagen landen in een boom voor ons. Top, eerste target gelijk binnen. Ook Wedge-tailed green pigeon liet zich even zien, voordat we verder trokken richting het hoogste punt van Thailand. We spendeerden een krappe 3 uur op de top van Doi Inthanon, op zoek naar soorten die nergens anders in Thailand voorkomen. Alle specialisten vonden we uiteindelijk. Eerst waren de ontmoetingen wat vluchtig, later lieten soorten als Doi Inthanon sunbird (ondersoort van Green-tailed sunbird), Ashy-throated warbler, Bar-winged Minla en Rufous-winged fulvetta zich erg goed zien. Ook verwachte soorten als Silver-eared laughingthrush, Blyth’s leaf warbler en Rufous-throated partridge werden gezien door de groep. Rond 11 uur was het leuk geweest en besloten we een hut te bezoeken die wordt gerund door de guesthouse waar we verblijven. Hier zagen we de lastige White-tailed robin (man en vrouw) en Hill blue flycatcher, maar de gehoopte Streaked spiderhunter (riep wel steeds maar weigerde zichzelf te tonen) en Orange-bellied leafbird, welke beide vaak voor de hut komen, lieten het af weten. Gemixte gevoelens dus. Ik besloot om te lunchen bij een plek waar Plumbeous redstart en White-capped redstart vaak rondhangen en beiden toonden zich erg mooi. Een leuke verrassing was een (schuchtere) Scaly thrush, die door een deel van de groep werd gezien. Na de lunch bezochten we een stake out waar zowel onze Thaise gids als ik al even niet meer waren geweest. Het was dus afwachten hoe productief de plek zou zijn. Gelukkig viel dat erg mee. We zagen schuwe soorten die normaal lastig te zien zijn, zoals Pygmy cupwing, Slaty-bellied tesia en zowel Himalayan als Lesser shortwing. Ook een paartje Large niltava’s toonden zich goed, net als White-gorgeted flycatcher en een vrouwtje Snowy-browed flycatcher. Inmiddels zitten we op dag 4 en zitten we op 174 soorten (inclusief ‘alleen gehoord’-soorten). Al met al loopt het soepel en kijken we uit naar de komende dagen!
16 januari: bijna alles lukt
Vandaag was een afwisselende dag, met in de ochtend nog wat tijd op de berg en in de middag wat bezoekjes in het dal. We begonnen met een korte wandeling over een rustige weg, hopende op bijvoorbeeld Black-eared parrotbill. Daar kunnen we kort over zijn: die hoorden we heel even maar zagen we nooit. Gelukkig lieten genoeg andere soorten zich wel goed zien, zoals Fire-tailed sunbird, Orange-bellied leafbird en een groepjeSilver-eared mesias. Die laatste bleef helaas wel wat hoog in de boom foerageren. Toch was de ochtend met 44 soorten geslaagd. Al helemaal toen we een kort bezoekje brachten aan een simpele hut, waar we Slaty-backed forktail en White-crowned forktail geweldig konden aanschouwen. Na onze spullen te hebben opgehaald bij onze guesthouse, reden we omlaag richting de Ping rivier. Met als doelsoort Small pratincole. Bij de eerste stop zagen we er maar een paar, maar 2 kilometer verder zaten er ruim 100. Op die locatie waren Wire-tailed swallow en Citrine wagtail leuke bijvangsten. We sloten de dag af op de beste plek in Thailand om de bedreigde Green peafowl te zien. Zoals bijna altijd lieten deze vogels van dichtbij benaderen. Doordat ze in het verleden werden gevoed, zijn ze aan mensen gewend geraakt en konden we ze goed bekijken. Op de terugweg kon een deel van de groep Crested treeswift aan hun lijstje toevoegen, de laatste soort van vandaag. We sliepen in een hotel in het centrum van Chiang Mai, waardoor de groep even lekker de toerist kon uithangen. Samengevat: weer een geslaagde dag!
17 januari: een reisdag met succesvolle tussenstops
Vandaag reden we van Chiang Mai naar Fang, een rit van 3 uur. Lees: dat is zonder stops. Wij besloten her en der te stoppen op plekken waar ik verwachte dat er iets te zien zou zijn. Allereerst waren dat de lokale rijstvelden in de provincie naast Chiang Mai, wat een goede plek is om roofvogels te zien. Waarbij enorme zeldzaamheden niet zijn uitgesloten. De grootste zeldzaamheden (White-eyed buzzard en Bonelli’s eagle) bleven verstopt, maar 10 andere soorten raptors lieten zich wel zien. Absolute hoogtepunt was toen de in Thailand zeldzame Short-toed snake eagle een slang ving en werd lastig gevallen door 4 Black-eared kites (zie foto hieronder). Recht boven ons verorberde de slangenarend de slang, wat wij goed konden zien. Verder vielen ook de Imperial eagle, Booted eagle en Greater spotted eagle in de smaak. De door sommigen in de groep gewenste Pied harrier konden we uiteindelijk ook vinden, maar aangezien het om een vrouwtje ging (die er behoorlijk anders uitziet), zijn we nog niet verzadigd! Een latere stop, vlak voor de lunch, draaide maar om 1 soort: de in Thailand enorm zeldzame Long-billed plover. Dat we er liefst 9 zouden zien, had ik nooit verwacht, het grootste aantal ooit in Thailand! Ook ’tikten’ we Gray-headed lapwing op deze locatie. Na de lunch reden we door naar onze accommodatie, waarna we het laatste uurtje licht van de dag hebben benut door de lokale rijstvelden te bezoeken. Hier waren de hoogtepunten Chestnut bunting (voor mijzelf pas de 3e ooit) en een grote groep ernstig bedreigde Yellow-breasted bunting. Lang zo gek nog niet, voor een dag die officieel als reisdag in de boeken stond!
18 januari: een topdag in de bergen
De bergen van Doi Angkhan waren vandaag ons vogelterrein. Via behoorlijk stijle wegen klommen we in een krap uurtje omhoog naar rond de 1400 meter, waar onze stop aan een drukke weg lag, om wat bomen met besjes erin te scannen voor vogels. Dit pakte goed uit, want in een half uurtje zagen we een grote groep Crested finchbills, meerdere nieuwe soorten Bulbuls en onze treepie van de trip, namelijk Grey treepie. Hierna maakten we een wandeling langs een bergweg met lage bomen en gras aan weerzijden van de weg. Hier vonden we eerst de in Thailand weinig voorkomende Brown-breasted bulbul, toen een groep Eyebrowed en Grey-sides thrushes en als topper een heel nieuwsgierige Spot-breasted parrotbill, met zijn enorme bek. De volgende stop was een tempelcomplex waar monniken rijst neerleggen om vogels te lokken. Hier zagen we meerdere lijsters, waarbij de vele Black-breasted thrushes werden gewaardeerd en ik persoonlijk erg blij was met de in Thailand erg zeldzame Grey-winged blackbird. Na een wandeling in de tuinen van de ‘Royal project’, waarbij grote groepen Chestnut-flanked white eyes en Mrs’ Goulds sunbirds prachtig foerageerden in de roze bloemen van de Japanse kers. Voor de lunch stond ons nog iets moois te wachten. Een bevriende vogelaar vertelde me dat hij White-headed bulbuls stond te fotograferen, die op een paar meter afstand door de roze bloemenzee trokken. Al snel konden wij ook genieten van deze sub-endeem (komt alleen in Noord-Thailand en Myanmar voor), die zich fantastisch liet zien (zie foto hieronder). Zondermeer mijn beste views van deze mooie soort, en hetzelfde gold voor onze Thaise gids Ingkayut. In de middag bezochten we nog wat spots, waarbij Black-headed greenfinch de zeldzaamste soort was die we konden vinden. Na een maaltijd van pizza en vlees (sommige deelnemers zijn de rijst soms wat zat en missen westers eten) gingen we op tijd naar bed, want morgen wacht een pittige wandeling naar de top van Doi Pha Hom Pok nationaal park.
19 januari: pittige wandeling levert 2 MEGAS op
Initieel stond Doi Lang east voor vandaag op het programma, maar omdat deze locatie vaak dicht is, besloot ik een andere plek te bezoeken: de summit trail in Doi Pha Hom Pok, beginnende op de camping en klimmend naar 2294 meter. Hiermee is het de op 1-na hoogste berg van Thailand. 3 deelnemers besloten op de camping te wachten (waar de wandeling begon) en rest ging de uitdaging aan. Het bleek een uitdagende wandeling maar gelukkig goed te doen voor de groep. En het leverde veel leuke soorten op. Waarvan het absolute hoogtepunt de Golden bush robin (zie foto hieronder) was: een mega zeldzame vogel in Thailand maar met een paar records in 20 jaar tijd. 2 weken terug werd deze gevonden en gelukkig was hij vandaag nog aanwezig. Op dezelfde locatie (namelijk het einde van de 4 kilometer lange wandeling) kwamen we ook meerdere Fire-tailed sunbirds tegen, een andere zeldzaamheid. Deze 2 soorten waren voor mij persoonlijk allebei nieuw. Gids blij, groep blij! Naast van de vogels, genoten we enorm van de prachtige uitzichten die we tijdens de wandeling mochten aanschouwen. En het mooie bemoste bos (cloud-forest) en de graslanden rondom de top van de berg. We lunchten op de camping met simpel lokaal eten en vogelden nog wat rondom de camping, wat soorten opleverde als Spectacled barwing en Blyth’s shrike-babbler. Hierna gingen we nog even terug naar de fijne accommodatie, welke aan de rijstvelden grenst. Na een uurtje te hebben gerust, gebruikten we de laatste anderhalf uur van de dag om de lokale rijstvelden te bezoeken. Hier vond ik nog een nieuwe soort voor mijn Thaise lijst: de European Starling, een spreeuw! 3 nieuwe soorten op 1 dag is voor mij uniek. Alhoewel het tijdens de reizen natuurlijk niet om mijn persoonlijke lijst gaat, was dit natuurlijk fijn. Voor de groep voegden we de weinig algemene (zeker in Chiang Mai) Striated grassbird toe aan hun lijst en zagen we groepen van meer dan 100 Chestnut-tailed starling foerageren in de bomen. Ook Chestnut-capped babbler werd door vrijwel de hele groep goed gezien, wat niet te zeggen viel van de zo gewenste man Pied harrier. Deze zagen we helaas pas toen hij al van ons af aan het vliegen was. Toch sloten we de dag met een zeer tevreden gevoel af en aten we met elkaar aan de rivier in Thaton.
20 januari: heerlijke laatste bergdag
Vandaag alweer de laatste van 3 dagen in Doi Pha Hom Pok national park. Vandaag op Doi Lang west, een mooi gebied waar lokale vogelaars diverse simpele feeders hebben gecreëerd. Ik besloot om niet al voor het eerste licht naar de stake out voor Mrs’s hume pheasant te gaan, omdat deze al een aantal dagen niet was komen opdagen. In plaats daarvan reden we met het eerste licht langzaam omhoog, en zagen daarbij 3 fazanten. Helaas waren ze schuw en heeft het grootste deel van de groep de korte ontmoetingen gemist. De vogel die we daarna targetten, werkte gelukkig beter mee: Scarlet-faced liochicla (zie foto hieronder). Een paartje toonde zich erg mooi bij een feeder, tot vreugde van de groep. Een vrouwtje Daurian redstart snoepte ondertussen mee van de meelwormen. Bij de andere feeders behoorden Siberian rubythroat, Rufous-gorgetted flycatcher en Red-eyed scimitar babbler tot de favorieten. Mountain bamboo partridge had dat kunnen zijn, als het groepje van 5 vogels zich wat langer had laten zien. De rest van de dag wandelden we wat rustig heen en weer rondom het gebied dat de Oase wordt genoemd. Een hoogtepunt hierbij was enige White-spectacled warbler die in Thailand aanwezig is en nu al voor het vijfde jaar op rij de winter op Doi Lang west doorbrengt. Na lang zoeken werd uiteindelijk ook Giant Nuthatch aan onze lijst toegevoegd. Al met al zagen en hoorden we vandaag 62 soorten, wederom een goede dag!
21 januari: stressvolle reisdag met goed einde
Onze ochtend begon in Chiang Dao, een klein stadje precies halverwege Fang en Chiang Mai. Dit was puur een tussenstop terug naar het vliegveld, maar toevallig wel 1 met een wat leuke lokale spots. In de vroege ochtend bezochten we een lokaal tempelcomplex, omringt door bos. De gehoopte Pin-tailed green pigeon liet het afweten, maar wel voegden we soorten als Black-hooded oriole, Blue-throated barbet en Golden-fronted leafbird toe aan de al lange totale lijst. De terugvlucht had een formaliteit moeten zijn, maar door extreme drukte misten we bijna onze vlucht. We waren de allerlaatste in het vliegtuig, wat al met al veel stress (vooral bij mij als reisleider) opleverde. Gelukkig haalden we het uiteindelijk wel, en konden in Bangkok onze weg vervolgen richting Khok Kham, een goede plek om Spoon-billed sandpiper te zien. Na een snelle lunch kwamen we aan bij deze zoutpanformatie. En al na 10 minuten was het raak! Spoony zat in een zoutpan waar hij veel zit en werd direct herkend aan zijn eigenaardige foerageer-stijl. Target in de pocket, heerlijk! Verder zagen we meer algemene soorten (maar wel nieuw voor de reis) als Curlew sandpiper, Broad-billed sandpiper en Great knot. Een dag met niet heel veel vogelen, maar wel de zeldzaamste soort van de reis! Morgenochtend weer steltlopers kijken (met hopelijk de andere zeldzaamheden) en in de middag een hut. Op naar weer een mooie dag!
22 januari: steltlopers en een hut vol activiteit!
Vanochtend begonnen we met een deel van de groep (de meest fanatieke) om 6 uur in de ochtend, om eerst vlak voor zonsopgang te zoeken naar Indian nightjar (gevonden, hetzij vooral vliegend) en later naar de in Thailand zeldzame en wereldwijd kwetsbare Black-faced spoonbill (zie foto hieronder). Ook deze laatste vonden we na wat rondrijden door de graslanden. Hij was omringt door grotere groepen zilverreigers, Painted storks en een paar Black-headed ibissen. Hierna hebben we ontbeten bij het hotel, waarna we doorgingen naar Pak Thale, op zoek naar de steltlopers die we gister hadden gemist. Lang verhaal kort: dat verliep uiteindelijk goed. We vonden onze targets, zoals de bedreigde Asian dowitcher en Nordmann’s greenshank, maar bijvoorbeeld ook de zeldzame Chinese egret en een Slender-billed gull. Hierna maakten we nog een succesvolle boottocht naar een afgelegen strand, waar we zowel Malayan plover, Greater crested tern en White-faced plover aan ons lijstje toevoegden. Kortom: een prima ochtend! Na de lunch arriveerden we rond 15:00 in een lokale vogelhut, aan de rand van Kaeng Krachan national park. Hier beleefden we 3 geweldige uren, met als hoogtepunten Greater yellownape, grote aantallen laughingthrushes, 3 soorten patridges en vooral de laatste vogel die vlak voor het donker kwam binnen wandelen: een prachtig mannetje Grey peacock-pheasant. Een betere manier om de dag af te sluiten, had ik niet kunnen wensen!
23 januari: een lange dag boven op Phanoeng thung
Om 5 uur stond de wekker, want om 6 uur zouden we vertrekken richting Kaeng Krachan national park, om daar de hele dag in de hogere regionen te vogelen. Onderweg naar boven (over de beroerde weg waarbij vierwielaandrijving verplicht is) stopten we kort bij een roost voor de bedreigde White-fronted scops owl. Deze zat lager dan ooit te voren, maar wel behoorlijk verstopt tussen de vegetatie. Eenmaal boven vonden we al snel een boom met vruchtjes, waar verschillende soorten bulbuls, maar ook bijvoorbeeld White-browed shrike-babbler en Blue-throated barbet zich aan te goed deden. We vermaakten ons hier prima, zeker in combinatie met de keuken, waar weggegooide rijst soorten als Ashy bulbul, Eyebrowed thrush en de in Phetchaburi zeldzame Grey-sides thrush aantrok. De rest van de dag wandelden we steeds stukken over de onverharde weg, waarbij we onze eerste Sultan tits, Dark sided flycatchers en Slender-billed orioles van de trip zagen. Ook lieten zowel Red-headed trogon als Orange-headed trogon zich zien, hetzij het allebei maar eventjes. Een belangrijke target van vandaag van de mysterieuze en zeldzame Silver oriole, welke nu voor het tweede jaar op rij in hetzelfde gebied in dit nationale park wordt gezien. Na lang zoeken, vonden we uiteindelijk het mannetje en hoorden hem vooral goed roepen. Helaas zagen we (een deel van de groep) hem maar een seconde of 2, voordat hij spoorloos verdween. Aan het einde van de middag reden we langzaam omlaag, met her en der wat stops op plekken waar we vogels zagen. Hoogtepunt was een enorme boom met vruchtjes, aan de overkant van de vallei, waar we met de scope ruim 15 Great hornbills en een paartje Wreathed hornbills prachtig in konden zien foerageren. Later zagen we nog 4 Black-thighted falconets, welke ook nieuw waren voor de triplijst. Kortom: een dag met langzame momenten, maar wel weer een mooi aantal nieuwe soorten. Morgen alweer de laatste volle vogeldag van de reis!
24 januari: een gezellige afsluitende dag met mooie nieuwe soorten
Onze laatste dag van deze reis begon met een bezoek aan een lokale vogelhut, in de hoop daar de prachtige Blue pitta te zien. Hornbills, trogons, broadbills en ijsvogels hadden we inmiddels gezien, maar een Pitta ontbrak tot vandaag nog op ons lijstje. Bij aankomst in de hut was het al mooi druk en zaten er een stuk of 10 soorten druk te genieten van het water en de neergelegde vogelsnoepjes. Het leek een kwestie van tijd voordat de pitta daarbij aan zou haken. Maar plots vlogen alle vogels luid alarmerend op, en knalde er een Besra neer voor de hut. Dat vonden we eerst leuk, totdat ik al gauw realiseerde dat dit slecht nieuws was. En inderdaad: de volgende 45 minuten was het doodstil voor de hut en durfde geen vogel meer te komen foerageren. Langzaam kwam er gelukkig toch weer wat beweging in, maar geen Pitta. Ik stond op het punt om de groep te vertellen dat we zouden vertrekken, toen ik in een ooghoek plots een vrouwtje Blue pitta uit het struikgewas zag hoppen. Wat een mooi moment! Iedereen fotografeerde er op los en 15 minuten later zaten we met een zeer tevreden gevoel in de auto op weg naar Kaeng Krachan. Hier brachten we de rest van de dag door. Ondanks dat het regelmatig erg rustig was, verzamelden we tijdens de dag de nodige nieuwe soorten. Vooral mooi waren een mannetje Heart-spotted woodpecker die jonge vogels in een nest voedde en een Banded broadbill die we na lang zoeken ineens op een open tak zagen zitten.Rusty-cheeked hornbill was ook mooi, maar werd door de meeste mensen in de groep gemist. Gelukkig zag wel iedereen een paartje Gold-crested myna’s, net als een Mountain hawk eagle, een juveniele Crested serpent eagle en een paartje Oriental honey buzzards. Al met al was het een ontspannen dag, waarbij bij sommige het einde van de trip erg welkom is, gezien de energielevels niet zo hoog meer zijn. Heel begrijpelijk na 14 dagen intensief door de natuur reizen. Maar vandaag was prettig en gezellig, met leuke soorten als beloning.
25 januari: laatste loodjes
Een deel van de groep vertrok vandaag al vroeg richting het vliegtuig, omdat het officiële programma er na gisteravond op zat. Met de nog aanwezige deelnemers (die vanavond laat zouden vliegen) bezochten we in de ochtend nog een lokale feeder. Het werd hier niet enorm druk, maar de soorten die wel kwamen eten, lieten zich geweldig mooi fotograferen. Denk aan 2 soorten spechten (Grey-headed woodpecker en Greater yellownape), zowel Black-hooded (zie foto hieronder) als Black-naped oriole, wat Laughingthrushes en bijvoorbeeld Siamese pied starling. Op de terugweg richting Bangkok maakten we nog een korte stop, in de hoop Little cuckoo dove aan ons lijstje toe te voegen. Dat gebeurde uiteindelijk, maar door dat ze vrij schuw waren, kregen we ze niet enorm goed te zien. De laatste nieuwe soort van de trip werd een Little grebe en hierna was het echt afgelopen.
Al met al wat het een geslaagde reis. Hier lees en zie je welke soorten we in totaal hebben waargenomen. Met ruim 400 soorten, waarvan behoorlijk wat zeldzaamheden, hebben we het erg goed gedaan.
Wil je volgend jaar dit zelfde avontuur beleven? Er zijn nog plekken, ontdek hier snel meer!
Lees hier meer tripverslagen van andere vogelreizen
Geef een reactie